Według badania Europejskiej Agencji Środowiska – „Poglądy społeczne na gospodarką obiegu zamkniętego” – 65% obywateli Unii Europejskiej deklaruje, że rozumie wpływ wyzwań środowiskowych na swoje życie i jest zaniepokojonych rosnącą ilością odpadów. Ponadto, obywatele UE są gotowi podjąć osobiste działania na rzecz ich ograniczania oraz wspierać rozwiązania zgodne z zasadami gospodarki o obiegu zamkniętym.
Zainteresowanie zieloną transformacją na Starym Kontynencie nieprzerwanie rośnie. Mimo tych deklaracji, Europa wciąż funkcjonuje w modelu liniowym. Według danych Eurostatu, każdy mieszkaniec kontynentu zużywa średnio około 14 ton surowców rocznie i generuje około 5 ton odpadów, podczas gdy wskaźnik cyrkularności wynosi jedynie 11,8 %. To pokazuje, że przejście na gospodarkę obiegu zamkniętego (GOZ) wymaga nie tylko świadomości, ale i skutecznych działań systemowych.
Jak wygląda praktyka?
W modelu GOZ kluczowe są trzy filary: redukcja powstawania odpadów, ponowne wykorzystanie surowców oraz tam, gdzie recykling nie jest już możliwy, odzysk energii i ponowne wykorzystanie materiałów powstałych w efekcie tego procesu . W praktyce miejskiej szybko oczywistym staje się, że żaden z tych elementów nie działa w oderwaniu od pozostałych. Miasta są systemami złożonymi, w których gospodarka odpadami, energetyka, planowanie przestrzenne i akceptacja społeczna muszą tworzyć spójną całość.
Więcej na ten temat:
